Sıkma kehribar nedir? Sıkma, ateş ve pres kehribar farkı

Kısa cevapPiyasa kullanımında 'sıkma' döküm fenolik ailesinin (faturan, katalin, bakalit) adıdır ve içi hareli ya da damarlı görünen tanelere verilir. Aynı ailede içi haresiz ve damarsız görünen tanelere 'ateş' denir. Preslenmiş doğal kehribarın bugünkü piyasa adı ise 'pres kehribar'dır. Ad zamanla kaymıştır: 1980'de yayımlanan bir yazıda sıkma kehribar, kehribar tozunun preste basılması olarak tanımlanıyor (Gorbon 1980, s.5).
  • Sıkma kehribar ne demek?
  • Ateş kehribar ne demek?
  • Pres kehribar sıkma mıdır?
  • "Osmanlı sıkma" Osmanlı dönemine mi ait?
  • Sıkma ile kehribar evde nasıl ayrılır?

Sıkma kehribar ne demek?

"Sıkma" sözcüğü kulağa bir yapım yöntemi gibi gelir, bu yüzden pek çok kişi sıkma kehribarı ezilip sıkıştırılmış doğal kehribar sanır. Tesbihkâr'ın sıkma kehribar rehber maddesi bunun tersini kaydeder: hakemli kaynak bu malzemenin fenolik reçine olduğunu yazar. Türkiye piyasasında faturanın adı 'Osmanlı sıkma (kehribar)' olarak geçer. Sözcük piyasada faturan, katalin ve bakalitin oluşturduğu döküm fenolik ailesinin tamamı için kullanılır. Tesbihkâr uzmanlarının bugünkü piyasa için kayıtlı kuralı da aynıdır: preslenmiş gerçek kehribarın piyasa adı "pres kehribar"dır, ona sıkma denmez.

Bu ayrım bir sözcük oyunu değildir. Döküm fenolik bir sentetik reçinedir; faturan, katalin ve bakalit bu ailenin ticari adlarıdır. Bakalit adı, fenolik reçinelerin ilk ve en tanınmış ticari adı olan Bakelite'ın Türkçe söylenişidir. Katalin adı ise 1920'lerde Amerika'da tescil edilmiş Catalin markasından gelir.

Ateş kehribar ne demek?

Ateş, aynı döküm fenolik ailesinde içi haresiz ve damarsız görünen tanelere verilen piyasa adıdır. Uzman kuralı ayrımı tanenin içinin görünüşüne bağlar: hareli ya da damarlı görünene sıkma, haresiz ve damarsız görünene ateş denir. Ateş tek bir renge bağlı değildir; ilanlarda yeşil, mavi, kırmızı ve başka renklerde satılır. Ateş kehribarının tamamen doğal kehribar olduğu iddiası satıcı yazılarında geçen yaygın anlatımdır.

Hare de bir malzeme değil, desen adıdır: tane yüzeyinde dalgalı, moiré benzeri bir desendir. Hareli rehber maddesi, piyasada 'Osmanlı sıkma' diye anılan malzemede değeri etkileyen desenleri sayarken hare, helezon hare, dik damar ve simliyi aynı kümede anar (Değirmenci 2018). Damarlı, girdaplı desen için ayrıca damar (swirl) maddesi vardır. Döküm fenolikte parlaklık ve bulanıklık mühendislik ürünüdür, yaşlanma izi değildir: 1923 tarihli bir el kitabı balık pulu ve toz mikayla parıltı, mumlarla bulanık kehribar etkisi tarif eder.

Pres kehribar sıkma mıdır?

Hayır. Pres kehribar, küçük kehribar parçalarının ya da tozunun ısı ve basınçla kaynaştırılmasıyla yapılır; kehribar bu işlemde eritilmez. Tesbihkâr'ın rehberi yöntemin Spiller'in 1881 patentine dayandığını kaydeder. Malzeme kehribar olarak kalır; yani pres kehribarın hammaddesi doğal kehribardır. Tesbihkâr uzmanları toz kehribarla presi aynı şey sayar ve sentetik saymaz. Sıkmayı "kehribar tozunun sıkıştırılması" diye anlatan yazıların tarihî bir dayanağı vardır: 1980'de yayımlanan bir yazıda sıkma kehribar, kehribar tozunun preste basılması olarak tanımlanıyor (Gorbon 1980, s.5). Bugünkü piyasada ise ad döküm fenolik için kullanılır; bu bir anlam kaymasıdır ve Tesbihkâr preslenmiş kehribar için "pres kehribar" adını kullanır.

"Kehribar katkılı faturan" anlatısı da sık duyulur. Faturan diye tanımlanmış hiçbir tanede kehribar ya da başka doğal reçine bileşeni analizle aranmamıştır. Döküm reçinesi düşük sıcaklıkta kürlenir: 1935 tarihli bir mahkeme kararında 65–75 °C aralığı geçer. Kehribarın erime aralığı ise kaynağa ve ölçüm yöntemine göre 250–300 °C ya da 287–380 °C olarak verilir. Bu verilerden çıkan sonuç şudur: reçine kürlenirken kehribar erimez, katı parça olarak içinde kalır; bu çıkarım doğrudan bir deneyle sınanmadı. Tesbihkâr uzmanları da en fazla parçacık kalacağını ve bu parçacığın UV'de ve gözle görüleceğini söyler. TESBİHKÂR GÖZLEMİ: "katkılı" diye gelen ürünlerde UV altında ışıyan bir kehribar parçacığı istasyonumuzda bugüne kadar görülmedi; bu bulgu gördüğümüz örneklerle sınırlıdır.

"Osmanlı sıkma" Osmanlı dönemine mi ait?

'Osmanlı' bir malzeme adı değildir. Osmanlı rehber maddesi, Değirmenci'ye (2018, s. 164) dayanarak bu niteleyicinin malzemenin üretim dönemini değil, inşa edilmiş bir otantisite anlatısını taşıdığını kaydeder. Tarih de bu sınırı çizer: Faturan için marka tescil başvurusu 1909, tescili 1910'dur (Berlin marka sicili). Döküm fenoliğin endüstriyel üretimi de 1910'da başlar (Falabella 2016); bu yüzden 1910, bir tanenin Faturan ya da fenolik olabilmesi için mümkün en erken tarihtir. Tesbihkâr bu adı gösterirken teknik adı öne koyar: "Piyasada Osmanlı sıkma denir" ve "Bu ad köken ya da dönem kanıtı değildir".

Sıkma ile kehribar evde nasıl ayrılır?

En güçlü fark yoğunluktadır; hidrostatik özgül ağırlık malzeme ailelerini birbirinden ayıran en güçlü ev içi ölçümdür. Döküm fenolik reçinenin özgül ağırlığı 1,35–1,38 g/cm³, doğal kehribarınki 1,05–1,10 g/cm³ olarak ölçülmüştür (Falabella 2016, s.13). Bu yüzden 1,15 g/cm³ yoğunluklu tuzlu suda yüzen tane kehribar, kopal ya da düşük yoğunluklu reçine lehine; batan tane fenolik reçine, cam ya da mineral lehine bir tarama işaretidir. Evde 1 litre suya 255 gram ince tuz bu yoğunluğa yaklaşık olarak ulaşır. Banyo doymuş olmamalıdır: doymuş tuzlu su yaklaşık 1,20 g/cm³'tür ve orada akrilik ile epoksi de yüzer. Adım adım tarif için damla kehribar nasıl anlaşılır yazısına bakın.

Bu test fenolik reçineyi polyester, selüloit ya da galalitten ayırmaz ve tek başına malzeme sonucu vermez. Sürtünce gelen fenol (karbolik) kokusu fenolik reçine lehine yalnız zayıf bir işarettir. Statik elektrik ise işe yaramaz: Faturan'ın üreticisi 1926'da malzemeyi gerçek kehribar gibi sürtünmeyle elektriklenen bir ürün diye tanıtmıştı. Sıcak iğne, çizik ve yakma testleri Tesbihkâr'ın varsayılan kapsamında yapılmaz; eserde kalıcı iz bırakır. Hangi testin ne söyleyip ne söylemediğini yöntem sayfası tek tabloda gösterir.

Tesbihkâr uzmanları ne diyor?Piyasa adı müşteriye gösterilir, ama teknik adla birlikte; "sıkma" ya da "ateş" demek tanenin ne olduğunu değil, piyasadaki adını söyler. Döküm fenolik tanede tornadan kalan simetri ve delik ekseni izleri beklenir, kalıp ayrım çizgisi beklenmez. Fotoğraftan yaş verilmez; dönem ancak malzeme ve üretim aralığı bilindiğinde kaynakla birlikte söylenebilir.
Bilimsel kutu: yoğunluk neden ayırır?Kutunun konusu tek bir sayı: özgül ağırlık. Doğal kehribar için ölçülen 1,05–1,10 ile döküm fenolik için ölçülen 1,35–1,38 arasında belirgin bir boşluk vardır (Falabella 2016, s.13). Tuzlu su testi bu boşluğun ortasına bir eşik koyar; tür düzeyinde ayrımı ise dış laboratuvardaki FTIR açar.

Sık sorulanlar

Sıkma kehribar gerçek kehribar mı?

Hayır. Piyasa kullanımında sıkma, döküm fenolik reçine ailesinin (faturan, katalin, bakalit) adıdır; hakemli kaynak bu malzemenin fenolik reçine olduğunu kaydeder.

Sıkma ile ateş arasındaki fark nedir?

İkisi de döküm fenolik ailesinin piyasa adıdır. İçi hareli ya da damarlı görünene sıkma, haresiz ve damarsız görünene ateş denir.

Pres kehribar sentetik mi?

Hayır. Pres kehribar küçük kehribar parçalarının ya da tozunun ısı ve basınçla kaynaştırılmasıyla yapılır; eritilmez ve malzeme kehribar olarak kalır.

Sıkma kehribar tuzlu suda batar mı?

Döküm fenolik 1,15 g/cm³ tuzlu suda batan grupta yer alır; batmak ise fenoliği polyester, selüloit ya da galalitten ayırmaz.

"Osmanlı sıkma" Osmanlı döneminden mi kalma?

Ad tek başına dönem göstermez. Faturan adının en eski belgesi 1909 tarihli marka tescil başvurusudur; ilanda "Osmanlı" geçmesi eserin Osmanlı dönemine tarihlendiğini göstermez.

Sıkma kehribar yakılarak anlaşılır mı?

Yakma, sıcak iğne ve çizik testleri Tesbihkâr'ın varsayılan kapsamında yapılmaz; eserde kalıcı iz bırakır.

Kaynakça

  1. Falabella, R. (2016). "Imitation Amber Beads of Phenolic Resin from the African Trade". BEADS: Journal of the Society of Bead Researchers 28. (hakemli)
  2. Falabella, R., Kaspers, F. (2020). "A Faturan Phenolic Resin Bead Sample Card". BEADS: Journal of the Society of Bead Researchers 32. (hakemli)
  3. Değirmenci, K. (2018). "Türkiye'de Tesbih Koleksiyonu Kültürü: Malzeme Fetişizmi ve Otantisite İnşası". YEDİ: Sanat, Tasarım ve Bilim Dergisi 20, s.161–171. DOI 10.17484/yedi.423601. (hakemli)
  4. Gorbon (1980). "Türk Tesbihçilik Sanatı". Türkiyemiz, sayı 31, İstanbul.
  5. Berlin marka sicili, Faturan, 1910 (başvuru 1909). (resmî sicil)
  6. Catalin davası, 11 F. Supp. 603 (1935). (mahkeme kararı)
  7. Tesbihkâr Terim Rehberi: /rehber/sikma-kehribar, /rehber/ates-kehribar, /rehber/faturan, /rehber/osmanli; Yöntem: /yontem.

Sonraki adım

Hazırlayan:
Tesbihkâr
Son gözden geçirme:
Yayın tarihi:
Sıkma kehribar nedir? Sıkma, ateş ve pres farkı · Tesbihkâr